Opis pupila:
  Harcerz nie jest niestety moim koniem, a poza tym wiąże się z nim smutna dla mnie historia... :( Dlaczego akurat on? Bo jest wspaniałym, wyjątkowym koniem! Kocham go z całego serca! Za co go kocham? Za jego radosne rżenie, za wspaniałe galopy, za wiatr w grzywie, za obgryziony toczek... Za to, że po prostu JEST! Harcuś jest rosłym, siwym wielkopolakiem - ma 168 cm w kłębie. Naprawdę nie nazywa się Harcerz, w rodowodzie figuruje imię Mentos, jednak ja nigdy go tak nie nazywałam - zawsze był dla mnie ukochanym Harculkiem... Jego historia nie jest do końca znana - mimo, że od kilku lat próbuję odkryć losy jego życia, nie udało mi się na razie. Jedyne czego dowiedziałam się (lecz to również nie są infromacje pewne) to, że był kiedyś trenowany do skoków, urodził się w Racocie. Jego matką jest znana klacz, której imienia niestety nie pamiętam. Niestety problemy zdrowotne (źle zbudowane kopyto, nawracające podrażnienia kłębu) wyeliminowały go ze sportu. Nie wiem jakim cudem, ale trafił (wciąż jako ogier) na wieś, do chłopa. Tam został zamknięty w oborze i z każdym dniem dziczał. W końcu nawet jego właściciel bał się wejść do obory i Harcerz wogóle nie wychodził na zewnątrz. Właściciele "Sabałowej Zagrody" (tam poznałam Harculka - Zakopane) znaleźli go przypadkiem i odkupili za śmieszne pieniądze. Koń z początku był nie do zniesienia, później zaczął się uspokajać, ale i tak został wałaszkiem ;) W 2002 roku zawitałam do "Sabałówki" i zakochałam się w Harcusiu! Z początku tylko na padoku (no cóż - jeździłam raczej kiepsko, a on uwielbiał ponosić w terenie ;) - mogłabym nie wrócić), później na krótkie tereniki. (Zapomniałam dodać, ze ja mieszkam w Poznaniu, "Sabałówka" jest w Zakopanem - przyjechałam tam na wakacje) Wakacje się skończyły i musiałam wracać do domu - z niecierpliwością czekałam na następny rok! Spędzaliśmy razem wszystkie wolne chwile!! Pokochałam go jeszcze bardziej! Przeżyłam z ni najlepsze wakacje w życiu! I żyłam nadzieją, ze uda mi się przekonać rodziców do jego kupna. Jednak nie chciałam ich zmuszać, nie myślałam, że wszystko może się skończyć... W następne wakacje przyjechałam z bagażem pomysłów na wspólne jazdy, zdjęcia, od dawna odkładałam kasę na marchewki i jabłka. Szczęśliwa wbiegłam do stajni... Lecz jego już tam nie było... Nie było też innych koni... Zostały tylko 3 - z poodu kłopotów finansowych właściciele musieli sprzedać konie. Harcerz jest teraz pod Warszawą... A ja za nim tak strasznie tęsknię - nie mogłam powstrzymać łez. I teraz, gdy piszę te słowa chce mi się płakać... Wiem, że powinnam się cieszyć z jego szczęścia (w końcu ma kochającego właściciela i miłości pod dostatkiem), ale mimo to zostaje jeszcze iskierka smutku, że go straciłam, obawiam się, bezpowrotnie... Zostały mi po nim tylko wspomnienia... Wspomnienia wspaniałych galopów, cudownych dni... Wspaniałe wspomnienia, które na zawsze zostaną w mojej pamięci... A Harcerz na zawsze zostanie w moim sercu... Harcerzu, Mentosie, Książę - to dla Ciebie... Za to, że byłeś... Za to, że jesteś i na zawsze pozostaniesz w mej pamięci...

Rasa pupila:
  koń wielkopolski

Pupil urodził się:
  
Przysłane 5 czerwca 2005 przez:
  MONIQA