Opis pupila:
  Junior Oskar trafil w me rece majac 10 miesiecy... Nie bylo latwo. Junior nie pozwalal sie dotykac, samo wyciagniecie w jego kierunku reki powodowalo u niego atak - obrone. Panicznie bal sie buta trzymanego w reku i podniesionego glosu... Robil tylko to co sam chcial. Aha, a do kuwety oddawal tylko mocz... Ale na "szczescie" w tym czasie mialam noge w gipsie wiec spedzalam duuuzo czasu w domu. Mialam czas by godzinami, calymi dniami zajmowac sie nim. Co prawda moje rece byly tak poranione iz znajomi powatpiewali ze to tylko za sprawa kota ale milosc i czas podarowane zwierzeciu zawsze odnosza skutki! Sukcesy. Twierdzialam ze "zrobie z niego pieszczocha" i "bedzie sie mnie sluchal". I tak jest! Teraz sam wskakuje mi na rece, tuli sie, domaga pieszczot i zabawy :) Wylapuje wszystkie muszki, komary i pajaki. Maniakalnie poluje na wszystko co sie rusza! Uderza lebkiem i lapami w szybe gdy skacze do gory probujac zlapac przelatujacego kolo okna ptaka. Uwielbia sie bawic, szczegolnie w nocy i rankiem. Aportuje papierowe kulki. Szybko uczy sie nowych sztuczek. Wspina sie po drzewach :) Chodzi na smyczy przy nodze, ale ostatnio nie chce juz wychodzic na zewnatrz domu - boi sie walesajach sie psow ktore z upodobaniem rzucaja sie na niego... Uwielbia chowac sie pod dywan, koldre, do koszyka lub torby... Spac kladzie sie najczesciej w szafce, dlatego ma swoja wlasna w lazience. Sam otwiera drzwiczki od niej. Ba! otwiera i drzwi od pokoi skaczac na klamke. Lasi sie , tuli, lubi gdy go biore na rece i przytulam. Lubi siedziec (a wlasciwie zwisac) na ramieniu. Poczatki byly trudne... Gdy nie ma mnie w domu Junior najczesciej spi... Kiedys nawet nie jadl i nie pil dopoki nie wrocilam do domu. Z tesknoty zapada w depresje. Ale powoli przyzwyczaja sie do mych nieobecnosci. Lubi lezec na moim ubraniu... Wita mnie wydajac niecierpliwe pomruki i wybiega na me spotkanie :) domaga sie zwrocenia na niego uwagi, pieszczot. Potrafi godzinami przygladac sie jak wykonuje przerozne czynnosci... Przakomarza sie ze mna wydajac rozne sympatyczne odglosy... O tak! lubimy z soba rozmawiac :) Naturalnie wszystko co robi, robi tylko wtedy gdy ma na to ochote, jak to kot. Choc czasami zmuszam kocurka delikatnie ale stanowczo do tego co ja chce, na przyklad na dluzszy spacer na smyczy. Jest posluszny. Och, kochany jest!!! i juz!

Rasa pupila:
  angora turecka

Pupil urodził się:
  2004
Przysłane 30 maja 2006 przez:
  JUNIOR5